دلتنگیِ بهاره

تشنج سروتونین و دوپامین

خفگیِ همان خنده هایِ زورکی حتی

تنهایی

قبر

مرگ

دلهره

بی میلی

فقط دلم می خواهد پا بگذارم بیرون از شهرک سیمان و پلاستیک و دروغ

روح بزرگی دارد آن کس که خزعبلات من را بخواند

اگر

کسی

بخواند

من اما نمی دانم چرا

فکر می کنم

خواننده هایم مشتی حشره ی جاکش اند

به خوابم آمدی

خواب که نه رویا بود

با صدای مهربان نگران

با نگاه جدی محبت

نمی دانم محبتت جدی بود

یا جدی بودنت به محبت آمیخته

به خوابم آمدی و آنقدر صدایت زدم تا بیدار شدم

باید پیش تو بیایم

آنقدر صدایم بزن تا بیدار شوم

به راه باديه رفتن

به از نشستن باطل

به راه باديه رفتن

به راه باديه رفتن

به راه باديه رفتن

به راه باديه رفتن

به راه باديه رفتن

به راه باديه رفتن

به از نشستن باطل ؟

اگر مراد نيابم

به راه باديه رفتن؟

به قدر وسع ...

Cold war

سرد و سياه

عشق و جنون

درام تاريخى عاشقانه

نفسی یار شرابم

نفسی یار کبابم

چو در این دور خرابم

چه کنم دور زمان را

اينطوره كه

ميليون ها نفر روى زمين هستن

كه مى تونن حالت و خراب كنن

و حتى اگه هزار نفر هم باشن

كه بتونن حالت رو خوب كنن

به چشم نخواهد آمد

آنقدر كه حال خراب مى آيد

يك بزرگى مى فرمايد

هل داديو توش نرفت

و اين تنها مقدمه اى بود بر اينكه

خواستم بگويم ، برسانم

بيش از هر چيز

بيش از هركس

از خويش بايد ترسيد

بقول زبان آموزان دهه هشتادى

جاست ديز

ختم جلسه

صلوات

خواب و بى خوابى

متفاوت است با

خواب و بيدارى

تو رفتى

و جهان بوى گند مى داد

من خنده هاى سطحى را بلد نبودم

من كارهاى مهم را بلد نبودم

من

من من كردن در ازدحام را نمى دانستم

من از شلوغى هراس داشتم

و از سكوت

از هرجا كه تو نبودى

و تو نبودى ديگر

تو رفتى

و من رفتن را بلد نبودم

من ماندم

و اكنون

من مرده ام

و چه رستگارى عظيمى

كه زنده شدن را بلد نيستم

سرما صورتم را مى سوزاند

و آفتاب گرماى محبت آميزى داشت

در دامنه ى كوه بزرگى

براى اندوه بزرگترى اشك مى ريختم

اشكهايم را پاك كرد

باز هم آمدند

بى تابانه

زارى مى كردم

يك لحظه

سرم را گرفت

و به سينه اش فشرد

و بعد از آن

من آدمى هستم

كه غم بزرگى دارد

و آرامش بى انتهايى

شب هاى پست و پوتين

سرماى استخوان سوز

دقيقا نمى دانم

و درست يادم نيست

دومين يا سومين نفرى مى شود

كه به من ياد آورى مى كند

چهره ى كريه و زشتى دارم

فكر مى كنم حقيقت دارد

قبلا هم اين را بهم گفته اند

تفاوتى نمى كند

به هر حال

نمی دانستم

قهرمان قصه ی من

نمی تواند کسی جز من باشد

و چه رنج ها که نبردم

به این نادانی معصوم

در این جهان بی قهرمان بی همه هیچ